Bocage

Het gezellige stadje Setúbal waar we februari hebben gevierd, is de geboorteplaats van de dichter Manuel Maria Barbosa du Bocage (1765-1805). De goede man leefde in de overgangsperiode tussen het classicisme en de romantiek. Hij stierf, zo lees ik op Wikipedia, op de verjaardag van mijn moeder. Deze Bocage, naar wie het plein is vernoemd waar ik dagelijks zat te schrijven, was een literaire held in Portugal en te oordelen naar de reusachtige sokkel waar ze zijn standbeeld op hebben geplaatst, midden op het plein, is het nog steeds een figuur in de voorste gelederen van het Portugese collectieve geheugen.

Zijn werken zijn te lezen via project Gutenberg. Misschien dat ik een vertaling ga maken van een gedicht dat begint met “Angstaanjagende illusie van de eeuwigheid”.

Origineel op komrijm.creativechoice.org

Ad

Ad was scherp
in het debat
hij was ad rem
maar helaas
voor hem
zijn onderwerp
was hij zat
de ouwe dwaas
hij zoop
zich klem
en kroop
dan ladderzat
achter ‘t stuur
‘t zat
niet mee
hij had
de pech
er stond
een muur
op de weg
Ad kwam
in een zee
van vuur
terecht
het stond
er slecht
met hem voor
toen hij
werd bevrijd
uit zijn coupé
zaagde men
zijn beide
benen door
daar ligt Ad
omdat hij vergat
door al zijn
scherpe grappen
en teveel wijn
om te trappen
op de rem

Delen:

Origineel op komrijm.creativechoice.org