Aansprakelijkheid

We hebben een eenvoudige manier om daden te ordenen, namelijk aan de hand van de bijbehorende dader. Een bankoverval, een moord in oud-Zuid, of het kopen van een appelbeignet: daden die op iemands naam komen te staan. Die kan er dan op worden aangesproken. Zijn daad wordt officiëel daad (en niet slechts iets dierlijks) door de onmiddellijke consequenties, het gillende alarm en de achtervolging, de eenzame opsluiting in de bajes, een euro uit je portemonnee halen, daardoor zijn het daden. We zijn dus alleen aansprakelijk voor iets dat we door die aansprakelijkheid zelf mee vormen. Goed, je zou de appelbeignet natuurlijk kunnen stelen. Dat is dan een andere daad. En doordat we, voordat we ons zelf inmengen, reeds voor aansprakelijk worden gehouden, kunnen we dat haarscherp onderscheiden van de jonge hond die met z’n kwijlend natte snuit net bij de appelbeignets kan er er één met een lelijk onelegant spasme in zijn slokdarm verschranst. De hond is niet de dader, maar zijn bezitter die hem uit mededogen even van de lijn heeft gelaten, of de puistige bakkersknecht die de appelbeignets te vroeg op het schap heeft geëtaleerd. Aansprakelijkheid is dus iets waar we niet voor kunnen kiezen. Het is het polijst en de beschermende lak van onze daden, die zich zonder zouden ontbinden in een treurig proces van sociale verdierlijking dat in de goot of de dementiekliniek eindigt. Lees verder

Advertenties

revolutie #31

goedemorgen industriemagnaat,
goedemiddag bankier,
goedenavond politicus

wij rillen van jou, en je gespuis
van je beschaving, je slavenlegioen

wij rillen vandaag tot de avond valt
maar morgen vechten we terug

en ik ril als ik praat tegen jou
jouw geweld en je fatalistische greins
ja, jij bent een kwaadaardig gezwel.

goedemorgen industriemagnaat,
goedemiddag bankier,
goedenavond politicus

maak je geen zorgen hoor,
jij hoeft niets meer te verantwoorden

wij zullen beschermen wat zelfs jij ooit liefhad

dus verrek en verga nu maar gauw
– wij blijven de aarde trouw